الشيخ الكليني ( مترجم : مصطفوى )

390

الكافي ( أصول كافى ) ( فارسى )

چون سلام كرد و نشست اين آيه را خواند : « كسانى كه از گناهان كبيره و زشتكاريها دورى گزينند 32 سوره 53 » سپس از سخن باز ايستاد . امام صادق عليه السّلام به او فرمود : چرا سكوت كردى ؟ گفت : دوست دارم گناهان كبيره را از كتاب خداى عز و جل بدانم . فرمود : آرى ، اى عمرو . ( 1 ) بزرگترين گناهان كبيره شرك بخداست كه خدا ميفرمايد : « كسى كه شرك به خدا آورد ، خدا بهشت را بر او حرام كرده است ، 72 سوره 5 » . ( 2 ) و بعد از آن نوميدى از رحمت خداست ، زيرا خداى عز و جل ميفرمايد : « كسى جز مردم كافر از رحمت خدا نوميد نشود 78 سوره 12 » . ( 3 ) و پس از آن ايمنى از مكر ( عذاب و مهلت ) خداست ، زيرا خداى عز و جل ميفرمايد : « كسى از مكر خدا ايمن نشود مگر مردم زيانكار 99 سوره 7 » . ( 4 ) و از گناهان كبيره است . عقوق والدين ، زيرا خداى سبحان عاق والدين را زور گوى با شقاوت مقرر فرموده ( در آيه 32 سوره 19 ) . ( 5 ) قتل نفسى كه خدا آن را محترم دانسته مگر به حق ( در مورد قصاص ) زيرا خداى عز و جل ميفرمايد « كيفر او دوزخست و در آن جاودان باشد . . . تا آخر آيه 93 سوره 4 » . ( 6 ) متهم ساختن زن پاكدامن بزنا ، زيرا خداى عز و جل ميفرمايد : « آنها در دنيا و آخرت لعنت شده و عذاب بزرگى دارند 23 سوره 24 » . ( 7 ) خوردن مال يتيم ، زيرا خداى عز و جل ( در باره كيفر آنها ) ميفرمايد : « آنها در شكمهاى خويش آتش فرو مىبرند و بآتشى افروخته درون ميشوند 10 سوره 4 » .